Bijna een jaar na de zwangerschap…deel 2

Delen? Graag:

Het vervolg van vorige week…

Ondertussen begon school weer. Ooh wat was ik blij dat ik Filoe weer op zag bloeien. Wat heeft ze het moeilijk gehad op school in Baarn. Haar juf Mayke heeft een belangrijke rol gespeeld in hoe Filoe het nu doet! Ze heeft precies door wat Filoe nodig heeft. Stukje bij beetje kwam nog meer rust in huis. Floris deed het ook super, als was het voor hem toch af-en-toe best lastig. Hij heeft er heel veel nieuwe en oude vrienden bij. Voor Floris bleef tot het eind van de zwangerschap de vraag spelen of deze baby, inmiddels was duidelijk dat het een jongetje zou zijn en had hij de naam Freekie gekregen, echt wel zou komen. Ook dit keer ben ik vooral via internet ‘losgegaan’ met het inslaan van babyspullen. Al hadden we de basis wel in huis hoor. Voor vrouwen met bijvoorbeeld HG, zoals ik, is dit echt ideaal. Nu ik het schrijf realiseer ik mij dat het ook kan zijn dat je geen beeldscherm kan verdragen zoals ik de eerste 3 maanden zeker ook niet kon. Het einde en daarbij ook de kerst kwam gelukkig in zicht. Lopen ging bijna niet meer en na precies 40 weken mocht ik dan eindelijk ingeleid worden.

24 december was de dag. Mijn eerste ziekenhuisbevalling en de eerste keer dat ik werd ingeleid. Ik moet zeggen thuis bevallen vond ik ook heel fijn maar zo in het ziekenhuis is mij zeker niet tegengevallen. Ook al was mijn bevalling medisch. Inleiden daarentegen vond ik heel heftig. Al heb ik niet heel veel toegediend gekregen om het op te wekken. Onze kleine Friso was er na een bevalling van iets minder dan 2,5 uur. Harm heeft de geboorte mogen doen. Uiteraard met hulp van de verloskundige. Maar hij was degene die Friso heeft aangepakt! Ik weet nog goed dat hij zei, het is echt een jongentje hoor! Verliefd waren we gelijk. Wat was en is hij mooi en wat hebben we voor hem moeten vechten. Tranen rolde over mijn wangen. Er viel een last van mijn schouders af; nooit meer zwanger zijn. Eindelijk voelt ons gezin compleet. Ons kerstkado!

Drie uur lang hebben we met z’n tweeën van Friso kunnen genieten. Dat was zo speciaal. Helemaal alleen met ons kleine prachtige mannetje. Rond 17 uur gingen we naar huis en daar zaten de kindjes in volle spanning samen met opa en oma te wachten op hun broertje. Sprakeloos waren ze en blij. Eindelijk was Friso daar; hun kleine broertje. De baby waar ze zo ontzettend lang op hadden moeten wachten was er nu echt. Floris rende naar buiten en toen ik hem vroeg wat hij had gedaan zei hij: ‘ik heb oude omaatje verteld dat Friso geboren is mama!’
Friso is bijna 4 maanden oud en het is echt heel cliché maar we zouden niet meer zonder onze kleine prins kunnen. Hij is echt de makkelijkste baby. Super vrolijk en houd van een beetje reuring om zich heen. Filoe en Floris zijn dol op hem! Hij heeft zijn plekje al aan tafel en als we hem tijdens het eten in de box laten liggen hebben we toch wel een klein probleempje. Soms heb ik het echt te doen met hem want hoe je het ook went of keert het is ook een beetje een “sleep baby.” Ik noem zo even wat dingen: zwemles, ballet, speelafspraakjes en ga zo maar door. Het maakt Friso tot nu toe weinig uit. Slapen doet hij overal als hij maar op tijd zijn flesje krijgt. En terecht kleine jongen! Wat een geschenk en wat zijn wij ongelofelijk dankbaar voor onze 3 prachtige kinderen.

Ik ben trots op mijn gezin. De kindjes doen het goed en we hebben geprobeerd het zo goed en dragelijk mogelijk voor hen te maken. Harm ja ik hou zo ontzettend veel van hem. Zonder hem had ik het lang niet zo goed volgehouden en had ik waarschijnlijk nooit de keuze voor nog een kindje durven maken. Hij heeft mij er doorheen gesleept. Regelde de ergste weken friet s’avonds omdat ik dat niet uitspuugde tijdens de zwangerschap. Hij bleef positief. Als het er op aankomt weten we wat we aan elkaar hebben en hé uiteindelijk komt alles echt wel weer goed!

Nog heel even heb ik verlof maar 8 mei gaat het echte leven weer starten. Ik heb er erg veel zin al geniet ik nu dubbel en dwars van de tijd die we samen hebben. 1 ding is wel heel duidelijk geworden; wat er ook gebeurt mijn gezin is nummer 1!


Praat mee!